پایگاه علم و دانش WO

گاه شـــــــمع و گاه گل ، گه لاله و گه پروانه ام آتشــــم ، داغم ، سراپا عـــــــاشقم ، دیوانه ام گرچه هر شب بزم خود را پرتو افشانم چو شمع غم فراتر باشد از شــــــام غریبان خـــــــــانه ام از کسی گــــــر مهر بینم ، جان فشانم بی دریغ هـــــــــر کجا شمع وفا روشن شود ، پروانه ام تا دلم شد آشنا با عشــــــــــق آن بیگانه خوی جـــــــــز نگاهش با نگاه دیگــــــــران بیگانه ام بس که گفتم شـرح گیسویش به شبهای دراز عـــــــمر من کوته شد و کوته نشد افسانه ام منبع:   وبلاگ www.ashare-ziba.blogfa.com ...

ادامه مطلب